Hialuronidaza w leczeniu żylaków

Hialuronidaza jest enzymem z klasy hydrolaz, który trawi włókna kwasu hialuronowego. Jej właściwości odgrywają znaczącą rolę w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, czyli żylaków, które obecnie dotykają coraz więcej ludzi. Leczenie żylaków jest skuteczne jedynie wtedy, gdy rozpoczyna się je we wczesnym stadium choroby. Terapia na żylaki powinna zostać podjęta jak najszybciej. Im mniejsze zmiany chorobowe, tym większe i szybsze możliwości wyleczenia. Nieleczone, mogą doprowadzić do wielu komplikacji zdrowotnych.

Przewlekła niewydolność żylna - przyczyny

Przewlekła niewydolność żylna to zespół zmian patologicznych, które powstają wskutek utrudnionego odpływu krwi z kończyny. Jej najczęstsza postać kliniczna to żylaki kończyn dolnych. Choroba ta może być uwarunkowana genetycznie, jednak często w jej rozwoju mają udział inne czynniki, takie jak brak ruchu, siedzący tryb życia, długotrwała praca w pozycji stojącej, otyłość, zaburzenia hormonalne u kobiet (stosowanie doustnej antykoncepcji, liczne ciąże, hormonalna terapia zastępcza).

Leczenie żylaków

Najważniejszym celem leczenia przewlekłej niewydolności żylnej jest ułatwienie odpływu krwi z kończyny poprzez przywrócenie fizjologicznego kierunku krążenia krwi w żyłach, zaburzonego wskutek niewydolności zastawek. W leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej stosuje się metody operacyjne oraz zachowawcze. Do zachowawczych sposobów leczenia zalicza się m. in. farmakoterapię. Leczenie farmakologiczne może być zarówno wewnętrzne, mające działanie ogólne, jak i zewnętrzne (miejscowe). Jest bardzo wiele substancji, które znalazły zastosowanie w farmakoterapii żylaków kończyn dolnych i innych postaci przewlekłej niewydolności żylnej. Niektóre z nich to:

• diosmina i hesperydyna - działają ochronnie na ściany naczyń krwionośnych, podwyższają napięcie ścian żył, zmniejszają obrzęki i stany zapalne,
• heparyna - stosowana miejscowo zapobiega tworzeniu się zakrzepów wewnątrz naczyń krwionośnych, ułatwia wchłanianie się krwiaków, miejscowo zmniejsza krzepliwość krwi, łagodzi ból i pobudza regeneracje tkanki łącznej,
• heparynoidy - związki wykazujące właściwości podobne do heparyn drobnocząsteczkowych; wpływają korzystnie na miejscowy przepływ krwi, przyspieszają wchłanianie się krwiaków, zmniejszają obrzęki i hamują tworzenie się skrzepów oraz procesy zapalne,
• rutyna i jej pochodne - hamuje działanie hialuronidazy w stanach zapalnych tkanek, przez co uszczelnia naczynia krwionośne i zmniejsza obrzęki pochodzenia żylnego poprawia napięcie i elastyczność ścian naczyń, zmniejsza zastój krwi, poprawia stan śródbłonka naczyń, wykazuje ponadto działanie antyagregacyjne i ułatwia miejscowy przepływ krwi,
• escyna – występuje obficie w nasionach kasztanowca; hamuje działanie hialuronidazy, przez co zmniejsza obrzęki uszczelniając naczynia krwionośne, przyspiesza wchłanianie się krwiaków, łagodzi stany zapalne naczyń krwionośnych, zwiększa napięcie i elastyczność ścian żył, poprawia miejscowy przepływ krwi,
• wyciąg z arniki górskiej - działa przeciwzakrzepowo, zmniejsza obrzęk i stan zapalny, poprawia krążenie obwodowe,
• wyciąg z miłorzębu japońskiego - poprawia kondycję naczyń krwionośnych i hamuje ich przepuszczalność,
• mentol - powoduje wrażenie ochłodzenia, zmniejsza odczucie bólu.

Znaczenie hialuronidazy

Hialuronidaza jest enzymem występującym naturalnie w organizmie człowieka. Poprzez swoje właściwości rozkładania kwasu hialuronowego, który stanowi główne spoiwo śródbłonka naczyń krwionośnych, wpływa na zwiększenie przepuszczalności ich ścian. Pozytywnie wpływa na resorpcję, ogranicza obrzęki i wysięki.

Jest nazywana czynnikiem rozprzestrzeniania, ponieważ ułatwia wnikanie drobnoustrojów z wrót zakażenia w głąb skóry i tkanki podskórnej. Dzięki tym właściwościom ułatwia również rozprzestrzenianie się wstrzykniętych leków. Jak się okazuje, właściwości hialuronidazy w procesie leczenia żylaków nie zawsze są pożądane, ponieważ niektóre preparaty farmakologiczne stosowane w leczeniu tego schorzenia, takie jak wyciąg z kasztanowca, czy rutyna i jej pochodne, hamują działanie opisanego enzymu.

Należy pamiętać jednak, że żadna z zachowawczych metod leczenia, łącznie z farmakoterapią, nie doprowadzi do ustąpienia choroby, może jedynie zatrzymać jej postępowanie i złagodzić objawy.